Full text : Denkmäler deutscher Sprache und Literatur aus Handschriften des 8ten bis 16ten Jahrhunderts (Erstes Heft)

Is her gellen die wigant wel. 1XX. grayen tenen male,
150. weder eomen bier in tlant? die gepolgert waren wale,
Ia hi, here her keyser sier, 2085. Al gecleet met einglatoene,
khi sal comen met Robeb' hier.“ Roet gedeelt iegen groene.
„Twaren, hi es mi willecome, Oec so ade u⸗ grave gelIGen
want hi bede stout ende vroms“ woöel c orsse comen doen
155. Es ende daer toe getrouwe man, wel gescapen ende groet,
daer men ontrouwe -noit vantan.“ 210. dio hi,van saragoiij se onthoet,
dit wart begenste te torne dese woude hi vor al di heren
Reinoud van den witten dorne Karle den Leyser presenteren,.
Endeé seide',edel keyser here, Ende om dat hi oec mettesen
I60. En prijst den grave niet so sere: Soudeéte willeomen wesen
Gi en mocecehten sachtren tuüwe wil- 215. Ende bée bat üne soene maben.
len. hi was Icęlt in allen suhen. ., —
hier swiget sele harde stille, vor dié zale quamen gereden
die wederpenset uwe sprakéet, die heren ende beeten bheneden.
al verfwiget hi nu die fahs dieée orsse v'en mede daer.5
165. Eutie U wale sotde doen ver- 220. Endé gellogen die nam daer
e e er
de loessieit, die hie u heft gedaen. bi der bant sinen neven Robh
Nu quam Robb' ende sine mage Entie andre graven van diẽ gessechte
Teé parijs in onser vrouwen dage, sSijn na gevolget al te hant
daer Rigart was ende sjn, ge- Te gadrẽ gaende hant in hant,
slachte, 225. de andérn bi den dume.
170. dat daer nu was sere van machte. Io mochte u vertellen cume,
Entie keyser, weet vor waer, hoe bagelike, dat verstaet,
hadde nu grote meneinte daer. Si opgingen géenen graet.
al wouden nu die bordelosa Lenchecht, diet kbeèlt versien,
daer beginnen enége nose,“ 230. Ps gelöpen weéch mettien,
175. Si en mochten ontgaen niet, 7Tote a —
Eeft hen bequame ocht verdrieét: bi der Tleppen hine geprant
Si moeten haer vonnesse horen, Endeé seide hem welfaen 7
vant dandre hebbent v'ete voren here, hier coint Roô bh b' van' mie i-Cqweet
 wel, dat Ro hb' van me i- 14en ip.
5 * laen 235. Ende mede die grave gelloen;:
180. Nu te bor deas woude staen 258 hbebben met —— doen
Bl. 2, S. 2. Sp. 1. J wel. C. orsse, dunket m
5 wel gemaect groet ara bĩ.
Pndse alle sine mage mede. WMietweéetic, dathi wille. *51
So Cere ontsachi sin valsehede,, 240. die keyser feide swiget stille:
die hi ducht, dat hier a — Bl. 2, S.2 Sp. 38
Nu opheine eraken sar. J Gi selen ons ε Sle faen,
185. Maer gelloen die valscee here pensic, wale doen vernac
Proesten utermaten sere J die cnecht seide „so doe ie heré:
Ende seide, hi hadde geweest in God behoede u Iyf ende ere.
— su245. Karéel, die here van vrankedat
 hem luttel goet stoet bat, rike
dat hi nochtan met minnen feiot, En sine'genote gemeenlibe
190. Ende en moecht nu gevallen BRigart ende Kigaudijn,
miet,, Ende Gyr. (GGyrhert) die neve ßin,
„Iaet ut ermaten walde 46 dese fonden altemale 1
Tusscen tale ende wedertale,, 250. hi den keyser in die zal7
S0 selen wi die soene maken, Ende gelloen quam daer, in gedie
 wi bi en genen saken ι — gaen
195. hreken en willen tote diéöreren, hi ende Robb' van meilsen
dat anders vallen die avênturen. Ende sine andre mage medoe.
Mochten wi gebroken onse hoverde, ClGellIoen hegonste daer der stede,
le waent, ous noch niet en derde. 255. Ende seide Jdie here, die ene-OIRob
 B' seide „laet ons dan varen warf
200. Te hove waerit al sonder sparen. dor ons ane den eruce starf
God moede onse hulpe wesen. PEnde vort sterven niet en mach,
Op saten si mettesen die moete geven goeden dach