Full text : Denkmäler deutscher Sprache und Literatur aus Handschriften des 8ten bis 16ten Jahrhunderts (Erstes Heft)

—

*

151 —

ynabel ends gubelijn, 225. Robb', die grave van meilaen,
— Robbetroen, die sone Ende hoe mach iegen hem gestaen
mijn, Enech man, wondert mi sere.
Selen iegen hen nu varen al waert Harel selve, mijn here,
170. Ende bringense hier twaren. wernier seide „gi segt waerheit;
Ie wille, si Ken mine maeht, 230. Maer hets verloren aerbeit,
Mot hoe groter heereracht dat ß doen, want hare ontrouwe
le ligge in minre viande lant, brene se altoes in den rouwe.
daer *e in stichte roef ende brant, Nochtan so sijnt machtege liede.
175. want teersten dat sjt hen, C] die wile dat dit dus gesciede,
Sal men miste meéer ont sien 235. Ont moeten si den grave Ro bb'
Ia al selve sekersike Comende met sinen gelleechte,
Karel die conine van vrankbe- Ende heefse wel ontkaen
rikee Ende daertoe grote eére gedaen.
doe sol ic se ôontfaen wale, Si grotene liessike weder.
480. wWenre mi gyec hoefsce tale. 240. Vor sine tente beden s neder.
Bl. 1. S. 2. Sp. 2 6). — 77— —N
Dus heeft Robb. van meilaen Bl. 2, S. 1. Sp. J. *
iij. graven daer waert gesent saen, Met ünen magen her Rit. (Richart)
die die heren geleiden souden, Ende met sinen heere darewart;
die tote heme comen wouden. dat ware, al noch nu gelsciet,
185. In die heide van bor deas Op dat sRiijt en lieten niet,
Ontmoeten ß, geloeft mi das. Omt parlement, dat comen sal,
Roelant die heefse versien; dat si wanen vergaderen al.
Tsinen gesellen seidi mettien Gel diese vergadert saeb.
„dor göd, gi heren, nu befßet, hem wondert sere, wat wesen mach,
190. nd es die grave guhelin niet dat si liggen sonder striden.
die een, die ie gindér sie, 1. Robhre chtvragediis dien tiden,
Comen onder gene dri. Twi dat heer al daer ware.
Reinaut seidé „dat dunct mi, doe teldem Robbreceht oppen-Maer
 in weet niet, wie dander s. bare
195. dese en es noch niet doet. Van beginne, dat weet wale,
Niet en weet ice, hoe hi ontscoet, Sijn gevaren altemale
daen di andre alle bleven, 15. hoeshem Riehart in bedon gaf,
die gene heeft doch begeven. TIant en sijn man wart daeraf.
die andre feiden „gi segt waer. En altemale dat frod'. (in),
200. Nu leit Iucas sonder vaer, hoe dende was die dem sijjn,
want emmer leeft noch gubelijun, Maer tlant, dat daer loreine was,
alse hi seide den keyser fijn. 20. En woudi niet, geloeft mi das,
Maer banderside heéft Robb' Geven do en gene bede,
Rit. Faner groet onrecht Noch oece gyronvibe mede,
205. Ende doet“noch al te hant, daer mijn herte meer op stoet,
die wile hi leget in sijn lant. vant die boreb es vast ende goet.
her wernier van graven seide 25. GelIP seide „laet dit varen,
„Twaren, heren, dais waerheide. die tijt sal noch comen twaren,
Op die heide, dat es waer, dat dat wale mochte gescien,
2B. Vergaderden die heren daer. dat wys onsen wille fouden sien.
Gubeé“in heeft wel ontfaen Ie hebt waense heworpen soe,
die III heren sonder waen. 30. dat sijs mogen lichte vnvroe
80 daden arnout, ende Robet- werten entie keyser mede
soen. harer groder hovaerdichede.
die heren danctens hen doen. Robbreéeht seide „oem, gi en
215. Om Robb' vrageden si twaren, weet niei,
daer si ane gesent vwaren. waddis noch meer es geseiet.
Si andwordeên op dat lwouden, 85. Onse reede die heeft gedruwt wale.
dat si se te hem leiden souden. doe vertelhi hem altemale
Si seiden, dat haer wille si. . Tusscen heme ende hervine
220. doe voeren se wech, ã Entie daet van rigaudine
Totem theer, daer Robb' lach. Ende wathi te sent denijs dede.
Tierst dat Roe lant theer sach, 40. daer die Keyser was selve mede.
Sprachi sinen gesellen an GelIoen seide „hulpe god here,
Ende seide ,nuds een machtech man Nu hebben verloren harde sere